Son zamanlar…

Ömrü boyunca idealist olarak yaşamış babamın, herkesin gördüğünden daha fazlasını, daha çok açıdan görüp zaman zaman, içine düştüğünü kendim içine düşmüşcesine bildiğim o bunalımlı hali geliyor gözümün önüne. Belki de kendim de düştüm o bitmez, sonu gelmez memleket derdine. Genetik mi ne? Normal zamanlarda aktif, eğlenceli, üretken, hep birşeyleri merak eden ve hep yeni şeyler öğrenmek isteyen o koca adam çöküverirdi memleket derdi normalden az büyüyünce. Yarı hayatı bu derde dertlenmek diğer yarısı da o derde derman aramakla geçti. Ben onun kadar olamam ama çok kötü hissediyorum yeminle.

Son olanların akabinde hiçbir şey yapmayan sadece haber okuyan beni zorla dışarıya çıkarıyor kocam. Elimden tutup gezdiriyor, dondurma filan alıyor neşeleniyim diye, Camden’a gidiyoruz, görmediğimiz yerlerini görelim diyoruz ama hep bi ittire ittire yaşama durumu. Hiçbir şeyden tat alamıyorum böyle sanki ailede birinin başına bir iş gelmiş gibi, boş gözlerle geziyor gözlerim vitrinleri ve ayaklarım oyun bozanlık etmemek için eşlik ediyor bedenime.

Herşeyi tartmaya, herkesi anlamaya ve haksızlık yapmaktan uzak durmaya çalışıyorsun. E bu açılardan bakınca ister istemez yetersiz kalıyorsun bağıran, çığıran, parçalayan, bölen, taş üstünde taş koymayanların yanında. Çünkü aklı selim kalmaya çalışmak aşağılanan bir hal şu sıralar. O bağırmadan konuşamayanlarla,  hemfikir olduğun konular bile konuşulmuyor zaten, öyle vahşiler ki sataşacak kimse kalmasa birbirlerini yerler. O tarz insanlara tahammülüm yok, hele sosyal medyada. Konuşacağım insanın da bir seviyesi olmalı diyorsun. Hangi fikirden olursa olsun kimseyle bir süre konuşmamak istiyorum… Çünkü topluyorsun çıkarıyorsun, kavga etmeyi sevmeyen biriysen elde kalan sessizlik oluyor. Sükutun erdemini bilmeyene o da kötü tabi ama kimisinin anlayamayacağını da kabul etmiştik. O halde herkes için gelsin:

Sessizlik!

Enjoy the Silence

Words like violence
Break the silence
Come crashing in
Into my little world
Painful to me
Pierce rightthrough me
Can’t you understand
Oh my little girl

All I ever wanted
All I ever needed
Is here in my arms
Words are very unnecessary
They can only do harm

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s