Yoğurt mayası gibi bir şey bu umut…

Yoğurt mayası gibi bir şey bu umut. Bitince özünü bulayım da çoğaltayım diye aranıyorsun, komşu momşu bi fincan bulsan yeter, bulunca onunla yeni yaptığın yoğurttan mayalık ayırır gibi umut özünü ayırıyorsun. Her kullanışta bir tutam yenilerini mayalamak için bunu yapıyorsun, taa ki rutini bozan birşeyler olup, elindeki öz bitinceye dek. Bu sefer yine başkalarından umudun o öz mayasını alıyorsun, bazen onlar gelip kucağına bırakıyorlar, bazen mecbur yollara düşüyorsun bir fincancık umut toplamak için…DSC_0019

DSC_0036

Az biraz olsa dert değil çoğaltacaksın onu lakin işte o bir fincan miktarı gerekli mayalamak için…DSC_0840DSC_0185

Bazı yerlerde yoğurdun mayası hiç bitmez, köylerde mesela, hep vardır birinde maya… Bazı yerlerde hiç başlamaz, koca apartmanlarla dolu gökyüzünü göremediğin bir şehirde kimsede maya yok sanırsın. Ama vardır, umudun pis huyu da bu, hep var! DSC_0028DSC_0004

Bir buldun mu umudu, çoğaltmalı, elden ele, evden eve, gönülden gönüle… DSC_0154DSC_0102DSC_0719

Bende var bu sabah biraz, size de verim dedim. ^_^

Not: Böyle sevgi kelebeği gibi bir yazı mı oldu emin değilim, sevmiyorum öyle yazıları, sevgi gerçekten kopunca soyutlaşıyor sanki. Ama bu sabah Neslihan‘la konuşurken aklıma düştü bu maya işi. Bu sefer de tutturduk dersiniz?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s