İçinden akan nehir… / River flows in you

Yaprağın rengi
İçinden akan nehir…

 

Bu sonbahar bani kanatlandıran, sırayla aklımda dönüp duran iki şarkı var. Biri geçenlerde şuradaki yazımda da paylaştığım Eylül ve Ekim’e damgasını vuran Winter Sunshine (Kış Güneşi), Evgeny Grinko’dan. Diğeri daha çok Kasım’a yakışan, hikayesi biraz daha uzun, kavuşması zahmetli.

güzel misin sen?
Foto by eka

 

Bir gün St.Pancras terminalinde yürüyorum, daha önce hiç gitmediğim sevimli dükkanların olduğu bir kısmı var. Gideceğim yere varmaya daha zamanım olduğu için her zamanki gibi bir on beş dakkayı keşfetmeye ayırıyorum. Çiçekçiler, sıcak kafeler üstü kapalı olmasına rağmen yürümesi cıvıl cıvıl bir sokağa dönüştürüyor burayı. Yürüdükçe içim açılıyor, uzaklardan bir müzik sesi duyuyor, iyice keyifleniyorum. Yaklaşınca alışveriş merkezinin orta kısmına dileyen herkesin çalabilmesi ya da çalıyormuş gibi yapabilmesi için konulmuş açık mavi eski bir piyano görüyorum. İnsanların koşuşturması, dükkanlardan taşan çiçeksi kokular, romantik tonlar, müziğin tatlılığı adeta bir film karesine dönüştürüyor manzarayı. Bunu fırsata dönüştürmekte geç kalmayıp müzik arkadan gelecek şekilde piyanoyu arkama alıp hemmen telefonu çıkarıp instagram videosu çekmeye koyuluyorum. Videonun son sahnesini seyircinin müziğin kaynağına götürmesi olarak planladığımdan piyano ve onu çalan adamla bitiriyorum çekimimi. Fakat son bir kaç saniyede piyanoyu çalan adam çekim yaptığımı fark edip ansızın beklenmedik bir gülüş ekliyor son sahneye. Müteşekkir bir ruh haliyle yoluma devam ediyorum. Akşam eve geldiğimde heyecanla eşime videoyu gösterirken müzik ikimizi de daha bir farklı etkiliyor. Bir arayış başlıyor, kim bu diyoruz kimin ellerinden akıyor bu şarkı? Shazam’lıyoruz olmuyor, gürültü çok fazla olduğundan sistem okuyamıyor şarkıyı. Bir an Forest Gump’ın soundtracki miydi acaba diyoruz yok o da değil. Eşim diyor biliyorum bunu bir yerden ama yok bulamıyoruz. Bizi diğer tüm işlerimizden alı koyan bir saatten sonra kahramanımız ‘Eureka!’ diyor! Ve bir musiki avcılığı daha mutlu sonla bitiyor!

Nehir dediğin
Foto by eka

 

Böyle güzelliklerle karşılaştıran Bir’i var ya beni, lütufun böylesi bulmuş beni. Müteşekkirim.

İşte bir nehir akışı tatlılığında, dinledikçe dinlendiren ve ruhu hafifleten o şarkı…

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s