Yaşamaya kıyamadığım: Zaman

Uzunca bir süredir garip bir tutumum var. Hiç bir şeyi vakit harcamaya değer bulmuyorum. Çok acayibime gidiyor. Dünyanın faniliğine öyle inandırmışım ki sanki kendimi her bir şeye ‘ee bunu yapınca nolcak’ felsefesiyle bakıyorum. İyi değil bu gidişat, zira hayatta beni heveslendiren, peşinde koşmak için deli eden çok proje var. Daha yapılacak çook şey var listemde. Ama zamanı öyle saplantılı önemsiyorum ki içinde bulunduğum her an gelecek bir sonraki ana yetişmek için kurgulanmış, dolayısıyla hiç biri hakkıyla yaşanmamış. Elimde aslında hiç yaşanmamış anlardan oluşan koca bir mezarlığa dönüyor ömrüm. Aşırı hızdan koşturarak yaşadığım yaşamım aslında yavaşlıkla ilerliyor. Bir çeşit tüketim çılgınlığı kurbanıyım sanki. Hız var hareket yok. Görüntü var ses yok gibi. Kendi kendime çelme takmış gibiyim.

Şirinler aşkına bu tutumu değiştirmeliyim.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s